Selam GB.Bugün net bir başlık attım.Çünkü net bir olay oldu.Mezun oldum.Şu an evdeyim her şey bitti.Nasıl hissettiiğimi anlatmaya çalışayım biraz.Öncelikle mezuniyet güzel bir şey gibi duruyor.Ama çok ilginç bir şey.Bu sabah kesinlikle bugünün mezun olacam gibi bir hisle uyanmadım.Belki öyle bir duygu hiç bir zaman olmaz.O yüzden içime hiç sinmiyordu açıkcası.Bu muydu yani böyle mi mezun olacaktım?Bazı güzel şeyler olduğunda rahatsız olursunuz,güzel şey çok güzeldir ama siz o güzel şeye uygun değilsinizdir.Bir keresine Antalyaya kar yağmıştı.Hayatımın en güzel anlarından biriydi.Ama o kar benim için o kadar iyiydi ki o an ne yapsam hakkını veremezdim sanki.Çok yoğun duygulardı benim için.Sevdiğim kızı görünce de oluyor sanırım.Yanlış anlama mezuniyet kar gibi güzel değil benim için.Sadece ilginç.Ve bir kez olan bir şey özel sanırım.Neyse hazır değildim sanki ama.Bugün liseden son ısırığımızı aldık ve her son ısırığımızda olduğu gibi bunda da ağızımızda tadı kaldı.Hayat film gibi derler ya arada sıkıcı sahneler olur,beğenmediğimiz boş tarafları...Ama bittiğinde hep iyi taraflarını hatırlarız.Liseyi bir film gibi düşünürsek onun da güzel sahneleri vardı.Boş ve sıkıldığım anları da.Olmamışlıklarla dolu bir 4 sene lise.Umarım hayat böyle olmaz.Elbet pişmanlıklar,keşkeler olacak ama.Bugün hayatım nasıl diye sorarsan:gayet kötü.Annem babam tartışıyorlar.Aile içi huzurum sıfır.O lanet facia aklımdan hala çıkmıyor.Geçer diyorlar ya geçer aynen,geçer de bazısı teğet geçer,bazısı deler geçer ve bazısı parçalar geçer.İnsandan bir şeyler çalıyorlar.O olay benden hayallerimi çaldı,umudumu çaldı ve kene gibi yaşam enerjimi emmeye devam ediyor.Bu üzücü vakadan sonra bir faciayla daha işim bitebilir.İnşallah her şey yoluna girer.
Merhaba , Aslında bu aralar yazmayı düşünmüyordum ama dayanamıyorum artık.Başlıkta söylediğim olayla karşı karşıyayım,sıcağı sıcağına da yazmak istedim.En azından bir şeyler üretince rahatlıyorum. Psikolojik problemim olup olmadığı ben de her zaman şüpheli bir durumdu.Başka insanların yerine geçemediğim için kıyas yapamıyorum.Ama şunu biliyorum ki yaşamımda bazı döngüler var.Sürekli mutlu ya da mutsuz olamıyorum.Mutlu olduğum anlar çok sahte geliyor bana.Mutsuz olduğum zamanlar döngünün "düşünce yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar,mutlu olduğum zamanlarsa "unutma ve uyuşma yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar oluyor genelde.Başlıkta belirttiğim kısım düşüncelere en çok daldığım,hayatı en çok sorguladığım,hayat motivasyonumun en az olduğu ve en kısır olduğum zaman dilimi.Dinimi önemsemesem,kendimi önemsemesem bu zamanlarda içerim.Kafayı bulurum ve uğraşmam.Bu döngüyü rahat atlatmanın yollarından biri de yazmak benim için.O yüzden şu an klavyesi "çekilmez...

Yorumlar
Yorum Gönder