Selam bu yazıyı okuyacak kadar çaresiz beyin fakiri.Ben mi?Halim iyi olsa yazar mıydım hiç?Anlayacağın yine içim sıkıntılı.Son iki yıldır bok atan hayatım logaritmik olarak daha fazla atıyor ve çığırından çıktı.Buraya yazmamdaki amaç bir amaçsızın okuması değil sadece kendimin farkına varması.Yazının başında dediğim gibi mutsuz olmasaydım yazmazdım.İnsan mutluyken sorgulamıyor be fırsat.Mutluyken neden mutlu olduğunu veya ne kadar süre mutlu olacağna dair gereksiz derin düşüncelere dalmıyorsun dalsan zaten mutluluk sarhoşluğundan çıkıyosun demektir.Mutluluk hafif sarhoşluk verir değil mi?Memnuniyet varsa durumdan hiç bir şeyi takmayız o kadar.Mesela ben sevdiğim kızın yanında hiçbir şey düşünemiyom.Resmen mala bağlayıp saçmalıyom.Bu mutlu olduğumun göstergesi.Evet fırsatlarım hayatımın en parlak çağı diye beklediğim yaşlarda yanlış yatırım yaptığını düşünen iş adamı modundayım.Derslere gösterdiğim ilgiyi başka şeylere gösterseydim belki kendimi daha fazla keşfedebilirdim.Ya da bir az arkadaş bulsam yeterdi kendimi keşfetmemde yardım edebilecek.Lise yıllarımın başlarını bilinçsizmişim gibi geliyor.Yapmadıklarımdan pişmanım kısacası.En kötü bir şeyler yazsaydım ya da kaydetseydim.Neyse hayıflanmayı kesip konuya dönelim.Bu aralar hayatın boktan taraflarını görmeye başladım ondan amaç sorgular durumdayım ve daha çok düşünüyorum.Hayatın kötü yanları demedim dikkat ettiysen,haytın boktan yanları böyle ne iyi ne kötü yanları yani gereksiz yanları.Şunu söylemeliyim ki tanımlı ve belirli olması her zaman daha iyi hissetiriyor bana.Tamam zor olabilir de hayatın gerekesinin ve kendi amaçlarımın kurallarımın belirsizliğe yol alması beni hissizleştiriyor.Yani öldürüyor.Hissizleşmek ölmek zaten.Sadece nefes almamak olarak görülmemeli ölüm.Bunu şöyle de açıklayabilirim bir sorunu çözmeye çalıştığında problemin nerede olduğunu biliyorsan rahat hissedersin. Ama problemin ne ve nerede olduğunu bulamazsan o zaman her şey belirsizdir.Hatta problemin olup olmadığını sorgularsın.Kafan karışır vazgeçme isteğin büyür,bırakma hissi oluşur.Bunun gibi işte.Hayat çok karmaşılaştı anlayacağın.Mutlu olsaydım şimdi bunların hiçbirini düşünmezdim.Buraya gelip yazma ihtiyacına düşmezdim.Fırsat umarım her şey yoluna girer.İleride hayatın anlamını anayabileceğim diye bir ütopik bir hayalim var.Gelecekten umutluyum o yüzden yaşıyorum canım.Herkes umutlu sen de umutlusun.Bunu okuduğun için beynine sağlık fırsat.Teşekkür
Merhaba , Aslında bu aralar yazmayı düşünmüyordum ama dayanamıyorum artık.Başlıkta söylediğim olayla karşı karşıyayım,sıcağı sıcağına da yazmak istedim.En azından bir şeyler üretince rahatlıyorum. Psikolojik problemim olup olmadığı ben de her zaman şüpheli bir durumdu.Başka insanların yerine geçemediğim için kıyas yapamıyorum.Ama şunu biliyorum ki yaşamımda bazı döngüler var.Sürekli mutlu ya da mutsuz olamıyorum.Mutlu olduğum anlar çok sahte geliyor bana.Mutsuz olduğum zamanlar döngünün "düşünce yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar,mutlu olduğum zamanlarsa "unutma ve uyuşma yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar oluyor genelde.Başlıkta belirttiğim kısım düşüncelere en çok daldığım,hayatı en çok sorguladığım,hayat motivasyonumun en az olduğu ve en kısır olduğum zaman dilimi.Dinimi önemsemesem,kendimi önemsemesem bu zamanlarda içerim.Kafayı bulurum ve uğraşmam.Bu döngüyü rahat atlatmanın yollarından biri de yazmak benim için.O yüzden şu an klavyesi "çekilmez...

Yorumlar
Yorum Gönder