Ana içeriğe atla

EVDEN AYRILIŞ



Hey,merhaba!



Bugün özel bir gün.Nedeni başlıktan belli.Eveet,tatil bitti.Sorumsuzluğun hazzını korku kapladı.Evet korku...Bugün iyi hissetmiyorum.İçim sıkılıyor.İyi bir heyecan değil,stresli bir heyecan var.Bunun sebebi tatil boyunca hiç bugünü düşünmemem sanırım.

Evden daha önce iki kez ayrıldım ama ikisi de on günlüktü.Ama bu seferki bayağı uzun olacak sanırım.Evimin fiziksel halini sevmiyorum.Ama babam olmasa bile aile sıcaklığı vardı.Küçük kardeşimle hep oynuyorduk,bazen kavga ediyoduk.Artık böyle olmayacak.Bunu kesinlikle özleyeceğim.Hep en güçsüz hallerimde anneme sarılır,dizine yatardım,masaj yapardı bana.Özleyeceğim.Abim zaten komple özleyeceğim.Babamı çok çok özleyeceğim.(gözlerim doluyodu az kalsın).Artı amcam,büyükannem felan kocaman bir ailemi özleyeceğim.Ayrıca hepsi için endişeliyim.Semih küçücük,annem tek,abim işsiz,babam yıpranıyor,amcam sağlığı için,büyükannem yaşlı,halam hamile...Böyle ayrılırken,onlara hiç faydam olmasa da endişeleniyorum.Ayrılıkta var bu biliyorum.

Diğer yandan tıp okumanın sorumluluğu,istemediğim bir şey için çok çalışacak olmam,okulumdaki insanlar hakkındaki önyargılarım beni sıkıyor.Dünyada en sevmediğim hislerden biri korku.Ve şu an korkuyorum biraz..Belki de evden ayrılmam ve bu olanlar beni güçlendirecek.Psikolojik olarak alışmam gerekiyor.

Zaten ne olursa olsun ayrılık,ayrılık...Her bir dertten ala,yaman ayrılık...Lise bittiğinde bile biraz hüzünlendim.

Son paragrafı iyi dilek ve temennilerle kapatmak istiyorum.Tüm hayatımı anlamlı kılan inançlarım şimdi devreye girmek zorunda.Yalnız hissettiğimde ibadet etmeyi düşünüyorum.Zorluk çektiğimde güçlü kalmayı,o psikolojiyle baş etmeyi öğrenmem gerek.Allahtan dileğim,aileme ve sevdiklerime zarar gelmemesi.Utanmamayı diliyorum Allahtan.

Allahım Yardım Et

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÜŞÜNCEDE BOĞULMA PERİYOTUM

Merhaba , Aslında bu aralar yazmayı düşünmüyordum ama dayanamıyorum artık.Başlıkta söylediğim olayla karşı karşıyayım,sıcağı sıcağına da yazmak istedim.En azından bir şeyler üretince rahatlıyorum.    Psikolojik problemim olup olmadığı ben de her zaman şüpheli bir durumdu.Başka insanların yerine geçemediğim için kıyas yapamıyorum.Ama şunu biliyorum ki yaşamımda bazı döngüler var.Sürekli mutlu ya da mutsuz olamıyorum.Mutlu olduğum anlar çok sahte geliyor bana.Mutsuz olduğum zamanlar döngünün "düşünce yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar,mutlu olduğum zamanlarsa "unutma ve uyuşma yoğunluğumun yüksek" olduğu zamanlar oluyor genelde.Başlıkta belirttiğim kısım düşüncelere en çok daldığım,hayatı en çok sorguladığım,hayat motivasyonumun en az olduğu ve en kısır olduğum zaman dilimi.Dinimi önemsemesem,kendimi önemsemesem bu zamanlarda içerim.Kafayı bulurum ve uğraşmam.Bu döngüyü rahat atlatmanın yollarından biri de yazmak benim için.O yüzden şu an klavyesi "çekilmez...

19'da HAYAT AMACI

Merhaba dostum.Uzun zaman oldu.Başka kimseyi bulamadım konuşacak.Ondan yüzsüzce tekrar yanındayım.Bu yazıda genelde yaptığım gibi hayat nasıl gidiyor ondan bahsedeceğim.Dertlerimi yazacağım ki onları gözümde büyütmeyeyim. Yazıyı kimsenin okumayacağnı beklediğim için yazı düzenine önem vermeyeceğim.Sırasıyla kafamda olan ve beni karamsarlığa iten şeyleri yazacağım önem sırası olmadan. 1-Okul sınavı(hayvan gibi konu var) şu anlık en büyük derdim değil ama bununla uğraşmak canımı sıkıyor. 2-Tatmi edici olmayan sosyal çevre(samimiyetsiz arkadaş ortamı+olmayan sevgili)bu da beni yalnızlığa itiyor.Bu yüzden duygusal bunalımlar geçiriyorum. 3-Dine bağlı olmayan yaşam(büyük günahlar işlemememe rağmen ruhumu çöertiyor) 4-Hayat amacını oturtamamak(neden yaşadığına emin olamamak)bu da motivasyonsuzluğu doğuruyor. 5-Sürekli akla gelen ölüm düşüncesi 6-Ailemin düzensizliği . . bu uzar da sanırım.Zaman sanki hiç bir şeye yetmiyor.Hayal kırıklılklarından nefret ediyorum.En çok da hayal kırı...

KELEPÇE KIRILDI

Selam GB.Bugün iyi hissediyorum.Geçmişteki yaşananların tedirginliği hala üzerimde olduğu için çok çok iyi hisedemiyorum.Zaten o kadar çok mutluluğa da gerek yok.Bugün ne oldu bügun?LYS 2nin bitmesiyle sınav süreim bitti.İyisiyle kötüsüyle bitti sonuçta.İlk sınavım çok kötü geçmişti ve o sınav yüzünden belki istediğim yere gidemiyeceğim ama sıkıntı yok çünkü birinci sınava yeterince üzüldüm ve üzülmemin hiçbir faydasını görmedim.Bundan sonra sadece bekliyeceğim sonucu.Ne gelirse de kabul etmek zorundayım.Neyse rahatladım şu an.Yaşadığım anın farkındayım ve sırtımdaki yükü atmış gibi hissediyorum.Tecrübelerim mutluluğumun çok fazla sürmeyeceğini söylüyor.Ve haklı ayrıca ben bundan şikayetçi değilim.Biliyorum hayatta bundan sonra çok çok sıkıntı olacak.Ama artık sıkıntılara karşı daha sabırlı olacağımı umuyorum.Hayatımda değer verdiğim şeyleri sorgulamaya başladım.Daha manevi şeylere önem veriyorum artık.Maddi kazançlar kör hırslarım değil.Huzur ve doğru yol benim için en önemli şey haya...