Merhaba,
yine çok gerekli olmayan ihtiyaçtan yazılı bir yazıyla karşınızdayım.Gerçekten bir şeyler yazma ihtiyacı hissediyorum.Okumak ve yazmak üzerine zaten uzun bir yazı ele almayı da düşünüyorum.
Neredeyse her yazımda olduğu gibi bunda da hayatımın nasıl boktan gittiğinden bahsederek başlıyacağım.Hatta bu yazımın konusu hayatımdaki tüm sevmediğim boktanlıklar.Evet bugün biraz ağzım bozuk.
Çok planlı bir yazı olmadığını söyledim.Hayatımdaki tüm pürüzleri maddeler halinde yazacağım.Hatta ve hatta tüm bunları kırmızıyla yazıp eğer düzelirlerse yeşile çevireceğim.Bence gayet güzel bir sistem oldu.Aynı okuduğum kitapları yazdığım sayfadaki gibi.
1-Ailem mutsuz.Babam ve annem başta olmak üzere sülalede de neredeyse herkeste bir huzursuzluk hakim.Ailem benim mutluluğumu etkiliyor.Benim ütopik hayalim bir masada sevdiklerimle herkesin huzur dolu gözlerini fark edebilmek.Büyükçe bir masada hayatımda en etkili insanlarla gülümsemek.(Mr.Robot'un bir sahnesinden esinlendim)
2-Yakın arkadaş sayımı yeterli bulmuyorum ve bu benim asosyal bir yaşamımın olmasına ön ayak oluyor.Ve bu asosyal aşamın kötülüğü de motivasyonsuzluk ve yaşam isteğinin minimumlarda kıvranması.Bu beni miskin yapıyor ve bazenleri yataktan kalkmak için sebep bulamıyorum.Bu beni rahatsız eden maddeyle ilgili hayalim ise samimi bir arkadaş grubu oluşturabilmek.Bunu küçüklükten beri istiyorum.(Küçükken ve lisede tekrardan izlediğim çizgifilm Beyblade'in temasının bunda etkisi olabilir.)Ama tam anlamıyla anlaşabileceğim insanlara rastlayamıyorum.Çok çeşitli ama az sayıda yakın bir arkadaş grubuna dahil olmak isterdim.
3-Bu madde basit.İstediğim üniversite ve bölümde okumuyorum.Hiç bulanıklığın olmadığı gün içinde en fazla şikayet ettiğim mevzu.İnsanın gelecek hayallerinin çoğunluğu mesleği üzerine oluyor.Ve istediği mesleği yapamazsa gelecek idealleri de soluklaşıyor.Görebilmek eskisi gibi kolay olmuyor onları.Bu maddeyi düzeltebilecek tek etken ise ileride mesleğimi değiştirebilmek ve tutkuya sahip olduğum alanda yoğunlaşıp ortaya bir şeyler koyabilmek.En umutsuz olduğum maddelerden biri bu.
4-Yalnızlığım üzerine yazdığım yazıda bahsettiklerim.Yani kendime doğru bir eş bulabilmek.Şu ana kadar bu işlerle hiç uğraşmamam bu konularda zorlanacağımı düşündürüyor.Bu maddeyi anlık olarak şiddetli hissetmesem de (yani karı diye ölmüyorum şu an) ileride bunu halledememe kaygısı taşıyorum.Yani hayatta aradığım kadını bulamamak aslında bulsam bile onun beni sevmesini sağlayamamak.Yazdığım maddeler arasında sanırım en önemsizi bu.Ve biraz da olsa ikinci maddeyle alakalı.Çünkü ikisi de sosyal ihtiyacın tam olarak giderilememesiyle alakalı.
5-Bu madde beni bazen en üzen madde ama çok daha kötüye gidebilecek bir mevzu olduğu için beşinci madde olarak ele aldım.Ailemin sağlığının bozulmasıVe maddi imkansızlıklardan dolayı yaşlanmaların rağmen babam ve amcamın yoğun çalışması.Ailemin diğer fertlerinde görülen sağlık sorunları da beni üzüyor.Ama Allah'a şükür genel olarak sağlıklıyız aile olarak.Bu maddeyle ilgili hayalim ailemdeki herkesin fiziksel acılarının azalması.Madde 1'de ruhsal acılardan kurtulmaktan bahsetmiştim.
6-Bir önceki yazımın da konusu olan "hiçbir halt yiyememek".Hayatımda şu ana kadar değerli sayılabilecek işlerde hiç rol oynamadım.O yüzden hayatımı boşun geçiriyormuşum hissi peşimi bırakmıyor.Yaşım ilerlemesine rağmen istediğim alanların hiçbirinde kendime güvenecek pozisyonda değilim.Bu maddeyi biraz daha açarsak hayatımı yaşamıyorum gibi de hissediyorum ayrıca.Hayattan ince hazları alamıyorum.Dünya nimetlerinden faydalanarak her günü dolu dolu geçirmek varken ben evde yalnız başıma zamanımı hayat meşalesinde eritiyorum.Yani tam olarak yaşayamıyorum.Ne etkileyerek ne de etkilenerek...
7-İnançlarıma yeteri kadar sıkı tutunamıyorum bazen.Yaşamımı anlamlı pozisyona sokabilecek olan ve varlığımı ve yaptıklarımı önemli kılabilecek tek etken olan din.Din konusunda malesef yeteri kadar dik duramıyorum.Aklıma her şeyin boş olma ihtimalinin gelmesine bazenleri engel olamıyorum.İşte o zamanlar en diplere iniyorum.Bu da hayatımın moral olarak düzenli gitmesini engelliyor.Umarım bundan kurtularak gerçek anlamda kendimi inandığım şeylere bağlayabilirim.
Bu listeme aklıma bir şeyler geldikçe eklemeye çalışacağım.Ama şunu belirteyim bunları yazarken asla isyankar modunda yazmadım.Hayatım bir sürü şükredilecek nimetlerle dolu.Benden çok daha zor durumlarda olan insanların farkındayım.
yine çok gerekli olmayan ihtiyaçtan yazılı bir yazıyla karşınızdayım.Gerçekten bir şeyler yazma ihtiyacı hissediyorum.Okumak ve yazmak üzerine zaten uzun bir yazı ele almayı da düşünüyorum.
Neredeyse her yazımda olduğu gibi bunda da hayatımın nasıl boktan gittiğinden bahsederek başlıyacağım.Hatta bu yazımın konusu hayatımdaki tüm sevmediğim boktanlıklar.Evet bugün biraz ağzım bozuk.
Çok planlı bir yazı olmadığını söyledim.Hayatımdaki tüm pürüzleri maddeler halinde yazacağım.Hatta ve hatta tüm bunları kırmızıyla yazıp eğer düzelirlerse yeşile çevireceğim.Bence gayet güzel bir sistem oldu.Aynı okuduğum kitapları yazdığım sayfadaki gibi.
1-Ailem mutsuz.Babam ve annem başta olmak üzere sülalede de neredeyse herkeste bir huzursuzluk hakim.Ailem benim mutluluğumu etkiliyor.Benim ütopik hayalim bir masada sevdiklerimle herkesin huzur dolu gözlerini fark edebilmek.Büyükçe bir masada hayatımda en etkili insanlarla gülümsemek.(Mr.Robot'un bir sahnesinden esinlendim)
2-Yakın arkadaş sayımı yeterli bulmuyorum ve bu benim asosyal bir yaşamımın olmasına ön ayak oluyor.Ve bu asosyal aşamın kötülüğü de motivasyonsuzluk ve yaşam isteğinin minimumlarda kıvranması.Bu beni miskin yapıyor ve bazenleri yataktan kalkmak için sebep bulamıyorum.Bu beni rahatsız eden maddeyle ilgili hayalim ise samimi bir arkadaş grubu oluşturabilmek.Bunu küçüklükten beri istiyorum.(Küçükken ve lisede tekrardan izlediğim çizgifilm Beyblade'in temasının bunda etkisi olabilir.)Ama tam anlamıyla anlaşabileceğim insanlara rastlayamıyorum.Çok çeşitli ama az sayıda yakın bir arkadaş grubuna dahil olmak isterdim.
3-Bu madde basit.İstediğim üniversite ve bölümde okumuyorum.Hiç bulanıklığın olmadığı gün içinde en fazla şikayet ettiğim mevzu.İnsanın gelecek hayallerinin çoğunluğu mesleği üzerine oluyor.Ve istediği mesleği yapamazsa gelecek idealleri de soluklaşıyor.Görebilmek eskisi gibi kolay olmuyor onları.Bu maddeyi düzeltebilecek tek etken ise ileride mesleğimi değiştirebilmek ve tutkuya sahip olduğum alanda yoğunlaşıp ortaya bir şeyler koyabilmek.En umutsuz olduğum maddelerden biri bu.
4-Yalnızlığım üzerine yazdığım yazıda bahsettiklerim.Yani kendime doğru bir eş bulabilmek.Şu ana kadar bu işlerle hiç uğraşmamam bu konularda zorlanacağımı düşündürüyor.Bu maddeyi anlık olarak şiddetli hissetmesem de (yani karı diye ölmüyorum şu an) ileride bunu halledememe kaygısı taşıyorum.Yani hayatta aradığım kadını bulamamak aslında bulsam bile onun beni sevmesini sağlayamamak.Yazdığım maddeler arasında sanırım en önemsizi bu.Ve biraz da olsa ikinci maddeyle alakalı.Çünkü ikisi de sosyal ihtiyacın tam olarak giderilememesiyle alakalı.
5-Bu madde beni bazen en üzen madde ama çok daha kötüye gidebilecek bir mevzu olduğu için beşinci madde olarak ele aldım.Ailemin sağlığının bozulmasıVe maddi imkansızlıklardan dolayı yaşlanmaların rağmen babam ve amcamın yoğun çalışması.Ailemin diğer fertlerinde görülen sağlık sorunları da beni üzüyor.Ama Allah'a şükür genel olarak sağlıklıyız aile olarak.Bu maddeyle ilgili hayalim ailemdeki herkesin fiziksel acılarının azalması.Madde 1'de ruhsal acılardan kurtulmaktan bahsetmiştim.
6-Bir önceki yazımın da konusu olan "hiçbir halt yiyememek".Hayatımda şu ana kadar değerli sayılabilecek işlerde hiç rol oynamadım.O yüzden hayatımı boşun geçiriyormuşum hissi peşimi bırakmıyor.Yaşım ilerlemesine rağmen istediğim alanların hiçbirinde kendime güvenecek pozisyonda değilim.Bu maddeyi biraz daha açarsak hayatımı yaşamıyorum gibi de hissediyorum ayrıca.Hayattan ince hazları alamıyorum.Dünya nimetlerinden faydalanarak her günü dolu dolu geçirmek varken ben evde yalnız başıma zamanımı hayat meşalesinde eritiyorum.Yani tam olarak yaşayamıyorum.Ne etkileyerek ne de etkilenerek...
7-İnançlarıma yeteri kadar sıkı tutunamıyorum bazen.Yaşamımı anlamlı pozisyona sokabilecek olan ve varlığımı ve yaptıklarımı önemli kılabilecek tek etken olan din.Din konusunda malesef yeteri kadar dik duramıyorum.Aklıma her şeyin boş olma ihtimalinin gelmesine bazenleri engel olamıyorum.İşte o zamanlar en diplere iniyorum.Bu da hayatımın moral olarak düzenli gitmesini engelliyor.Umarım bundan kurtularak gerçek anlamda kendimi inandığım şeylere bağlayabilirim.
Bu listeme aklıma bir şeyler geldikçe eklemeye çalışacağım.Ama şunu belirteyim bunları yazarken asla isyankar modunda yazmadım.Hayatım bir sürü şükredilecek nimetlerle dolu.Benden çok daha zor durumlarda olan insanların farkındayım.
Yorumlar
Yorum Gönder