Selamlar.Öncelikle şunu belirteyim:bu yazıların hiç birini biri okusun diye yazmıyorum.Önceki yazılarımın amacı tamamen içimi dökmek ve bazen de gelecekteki bene seslenmekti.O yüzden okunma endişesi taşımayan bir amatör yazarın yazılarını okumaya başlıyorsun.Genelde kendi konfor alanımda (evde), yüzde yüz boş olduğum bir zamanda,gerçekten yazmak istediğim zaman yazarım yazılarımı ama bugün evimde değilim ayrıca yazma sebebim her zaman ki gibi kötü hislerim ve depresif hayatım değil.Bugünkü yazma sebebim önceki yazılarım.Şimdiden on dokuz tane yayın paylaşmışım bu beni motive etti.Bugünkü yazımda dertli değilim anlayacağın.
Her yazımda bahsettiğim gibi hayatımın şu an nasıl gittiğine dair bi şeyler söyleyebilirim ama bugün biraz farklı olarak yazılarımın amacını anlatarak başlamak istiyorum.Yukarıda da bahsettiğim gibi yazılarımın amacı okunmak değil,yani şimdilik çünkü yetkin bir üslubum veya özgün içeriğim henüz oluşmadı.Bunun için daha çok şey yaşamalıyım.Neyse yazılarımdaki temel amaç zamanın hızlı geçtiğini düşünmem ve sanki geçmişi unutuyormuşum gibi gelmesiydi.On sekiz yıl yaşadım ama inan nasıl yaşadım bilmiyorum.Eminim sizde öylesinizdir.Sınırsız bilinçlenme yazımda dediğim gibi daha bilinçli olmak için yazmaya başvurdum.Gelecekteki bene sürekli seslenme sebebim ona şimdiki halimi unutturmamak ve kendimdeki gelişimi,değişimi fark ettirmek.Tabi bu blogu açarken amaçlarım çok daha farklıydı.Belki amaçsızdım ama hayat değiştiriyor fikirlerimi,amaçlarımı ama hayallerimi daha çok yok ediyor.Yani belki bundan daha sonra yazıların amacı değişebilir.
Gelelim bu aralar nasıl hissettiğime.Bu aralar hissettiğim değişiklik var o da kendimi büyük adam olacağım hevesinden vazgeçtim.Doktor olarak zaten istediğim veya hayalimdeki işi yapmayacağım.Bu yüzden önemli bir adam olma gibi bir amacı çıkarıyorum.Neyse bunun bana sağladığı şey rahatlık oldu.Artık daha az stresliyim.Tırnak yemiyorum.Bu ilk başlarda beni boşluğa düşürmüştü hayat motivasyonumu almıştı ama sanırım bu duruma alışıyorum.Bu aralar amacım daha fazla okumak daha fazla izlemek daha fazla öğrenmek gibi şeyler.Büyük işler yapayım da çok prestijli olayım gibi bir amacım kalmadı.Tutkularımdan vazgeçmiş değilim ama onu fark ettim.Büyük bir umudum yok ama teknolojiyle ve benim ilgimi çeken şeylerle uğraşmaya devam edebilirim diye düşünüyorum ya da umuyorum.Doktor olacaksam da internet girişimciliği veya oyun geliştiriciliği yapabilirim sanırım.Ama asıl amacım ticari veya başarı amaçlı olamaz sadece hevesimi alırım.Bunlar sadece gri umutlar yani bilemiyorum belki tıp benim hayatımı bitirecek ve tamamen istemediğim şeyler yapacağım,bilemiyorum:/.
Bugün on sekiz yaşındayım.Ve şu andan daha genç asla olamayacağım.Gençliğimi tam olarak yaşayamıyorum ama.Çok daha durgun yaşıyorum,daha az hevesli,daha sessiz...Falan filan..Altı sene var daha ve nasıl geçeceğini bilmiyorum.İnşallah yazı yazmaya,kitap okumaya veya kendimi geliştirecek şeyler yapmaya vaktim olur.Hayatta pause yapmak olmuyor.Umutsuz bi şekilde beklentisiz yaşamak olmuyor.Sonuç nasıl olursa olsun tercihlerimizin arkasında durup mücadeleye devam etmemiz gerekiyor.Yoksa bir çok insan hayatından memnun değil.Yani bu yazarken ki ben olarak biraz da olsa umutluyum diyebilirim.
Bu iyi ağlamadım ha.Hadi yine iyisin.Font değişti fark ettin mi;)
Yorumlar
Yorum Gönder