Merhaba.
Bugünkü yazımızın başlığına bakarsanız bu yazının bir çocuk gelişimi hakkında yönlendirici vs sanabilirsiniz.Ne kadar doğru düşünüyorsunuz şu an ben de bilmiyorum.Beni bilirsiniz yazılarımın başlarıyla sonlarının bağdaşmaz bazen.(Nereden bileceksin ya sanki okuyon beni).Bakalım nerelere gideceğiz.Şunu itiraf ediyim:yazı yazmak terapi gibi geliyo bazen bana.Valla kimsenin de okumadığını biliyom.Sorumluluk sıfır.Sadece derinlerime iniyorum.Kendi derinliklerime....
Evet,klasik saçmalamamı yaptığıma göre başlayabiliriz.Bugünkü konuda yine bu aralar ki hislerimden yola çıktığım bir şey.Bu aralar (önceki yazımda da dediğim gibi) kendimi geliştirmeye çalışıyorum.Önceki yazı da bunun sebeplerinden birini söylemiştim.Bugün biraz daha farklı bir açıdan bakacağım bu olaya.
Sadece bu aralar değil aslında neredeyse 3-4 yıldır daha gelişmiş olmayı arzuluyorum.Ve bunun için çabalıyorum.Bu yaşımda bunun en zor kısmı zaman bulmak.Ki yaş ilerledikçe zaman bulmam daha zorlaşacak.Ne yapıyorum peki gelişmek için?
---İngilizce kasıyorum.Bayağı advance olmaya çalışıyorum
Çocukluğumda yani 14den önce İngilizcenin gereksiz olduğunu düşünüyordum.Öğrenmek için değil sadece sınavlar için uğraşıyordum.
---Bilgisayar bilimine ilgim var zaten.Ama bu aralar networking ve web design üzerine çalışıyorum.
Çocukluğumda yani 14den önce evde interneti bırak,bilgisayar yoktu.Arada bir komşuya gider heveslenirdim sadece.Bilgisayarın ne demek olduğunu bile adam gibi blmiyordum.Sadece sihir gibi geliyordu bana...
---Japonca öğreniyorum.Nedenini sorarsan Japonlar farklılar.
Çocukluğumda yani 14den önce Japoon,Koreli,Çinli ayrımı yapamıyordum.Umrumda değillerdi.Dünyam çok daha küçüktü.Dünyaya bakış açım dardı.
---Sosyal yeteneklerimi geliştirmeye çalışıyorum.İnsanları daha çok anlamaya uğraşıyorum.Onlarla iletişim kurmanın ne kadar önemli olduğunun farkındayım.
Çocukluğumda yani 14den önce insanlarla iletişim kurmanın öneminin farkında değildim.Son derece bilinçsizdim.Ne dediğim anlaşılmıyor,çok sessiz konuşuyordum.(Gerçi hala güzel konuşamıyorum.)
---Bilgilenme,aydınlanma isteğim var.Bilgiyi gerçekten seviyorum.***
Çocukluğumda yani 14den önce kitapları sadece resimleri için severdim.Bilgi içeren kitapları okumazdım.Düşünsel değil daha çok maddesel istek ve hedeflerim vardı.
Şimdi tüm bunları eskiden ne kadar düz olduğumu göstermek için yazdım.Ki bu bana özel bir durum değil.Türkiyede sıradan bir insan böyle.Şunu demek istemiyorum,çocukluktan beri süper olalım.Hiç hata yapmayalım.Biz şimdi bile fazlasıyla hatalıyız.Ama benim yaşam felsefemde bir çeşit hata yoktur.Bir sürü çeşit hata vardır.Ve benim istediğim hata yapmamak değil doğru hatalar yapmakır.Ama çocuklarımız saçmasapan hatalar yapıyor.Gereksiz hata yapıyorlar.Yaptıkları hatalar kendilerini geliştirmiyor.Bu hata konusunu başka bir yazıda tekrar anlatmaya çalışabilirim.
Konumuz çocukların neden verimli çocukluk yaşayamaması.Çoğunun çocukluktan hiç çıkarım yapamaması.Cevap çok basit...İLHAM bulamamaları.Çocuklarımızın örnek alacak,etkilenecek kişiler bulamaması.Bunun bir insan olmasına gerek yok.Çocuğa motivasyon sağlayacak şeyler olmaması.Örnek vereyim,eğer ben küçükken ingilizcesi iyi olan birini görsem ve ondan etkilensem,ona özenseydim şimdi çoktan advanced seviyede olurdum.Ya da ingilizce dizi veya film izleseydim o da bana ilham verirdi.
İşte çocukların büyük işler yapabilmesi için küçük yaştan itibaren yönlendirilmesi gerekir.Bunu siz zorla yapamazsınız.Siz sadece aktivasyon enerjisini sağlarsınız.Gerisini o zaten halledecektir.Örnekle devam edelim :Atatürk neden asker oldu?Çünkü çocukken üniformalı askerler gördü ve etkilendi.Ve sonrasını biliyorsunuz işte.Bunun Ataürk'ün ebeveynleriyle alakası yok.Bunu sadece örnek verdim.İşte çocuklarımızın önünde güzel örnekler olursa onları kimse tutamaz.Tsubasayla büyüyen japon milli takımı 2012 Olimpiyatlarında çok güzel oynadılar.Disney'in çizgi filmleri hep etkileyici.Mesela 6 Big Heros da robotikle uğraşan çocuğu kahraman yapmışlardı.Ben çizgi filmi izlerken büyük olsam da etkilenmiştim.Disney işini biliyor.
Yazı biraz uzadı.Bence içinde değerli fikirler var ama üslubu sade olmadı.Yazının tamamı okunursa bir şeyler çıkarılabilir bence.
Bugünkü yazımızın başlığına bakarsanız bu yazının bir çocuk gelişimi hakkında yönlendirici vs sanabilirsiniz.Ne kadar doğru düşünüyorsunuz şu an ben de bilmiyorum.Beni bilirsiniz yazılarımın başlarıyla sonlarının bağdaşmaz bazen.(Nereden bileceksin ya sanki okuyon beni).Bakalım nerelere gideceğiz.Şunu itiraf ediyim:yazı yazmak terapi gibi geliyo bazen bana.Valla kimsenin de okumadığını biliyom.Sorumluluk sıfır.Sadece derinlerime iniyorum.Kendi derinliklerime....
Evet,klasik saçmalamamı yaptığıma göre başlayabiliriz.Bugünkü konuda yine bu aralar ki hislerimden yola çıktığım bir şey.Bu aralar (önceki yazımda da dediğim gibi) kendimi geliştirmeye çalışıyorum.Önceki yazı da bunun sebeplerinden birini söylemiştim.Bugün biraz daha farklı bir açıdan bakacağım bu olaya.
Sadece bu aralar değil aslında neredeyse 3-4 yıldır daha gelişmiş olmayı arzuluyorum.Ve bunun için çabalıyorum.Bu yaşımda bunun en zor kısmı zaman bulmak.Ki yaş ilerledikçe zaman bulmam daha zorlaşacak.Ne yapıyorum peki gelişmek için?
---İngilizce kasıyorum.Bayağı advance olmaya çalışıyorum
Çocukluğumda yani 14den önce İngilizcenin gereksiz olduğunu düşünüyordum.Öğrenmek için değil sadece sınavlar için uğraşıyordum.
---Bilgisayar bilimine ilgim var zaten.Ama bu aralar networking ve web design üzerine çalışıyorum.
Çocukluğumda yani 14den önce evde interneti bırak,bilgisayar yoktu.Arada bir komşuya gider heveslenirdim sadece.Bilgisayarın ne demek olduğunu bile adam gibi blmiyordum.Sadece sihir gibi geliyordu bana...
---Japonca öğreniyorum.Nedenini sorarsan Japonlar farklılar.
Çocukluğumda yani 14den önce Japoon,Koreli,Çinli ayrımı yapamıyordum.Umrumda değillerdi.Dünyam çok daha küçüktü.Dünyaya bakış açım dardı.
---Sosyal yeteneklerimi geliştirmeye çalışıyorum.İnsanları daha çok anlamaya uğraşıyorum.Onlarla iletişim kurmanın ne kadar önemli olduğunun farkındayım.
Çocukluğumda yani 14den önce insanlarla iletişim kurmanın öneminin farkında değildim.Son derece bilinçsizdim.Ne dediğim anlaşılmıyor,çok sessiz konuşuyordum.(Gerçi hala güzel konuşamıyorum.)
---Bilgilenme,aydınlanma isteğim var.Bilgiyi gerçekten seviyorum.***
Çocukluğumda yani 14den önce kitapları sadece resimleri için severdim.Bilgi içeren kitapları okumazdım.Düşünsel değil daha çok maddesel istek ve hedeflerim vardı.
Şimdi tüm bunları eskiden ne kadar düz olduğumu göstermek için yazdım.Ki bu bana özel bir durum değil.Türkiyede sıradan bir insan böyle.Şunu demek istemiyorum,çocukluktan beri süper olalım.Hiç hata yapmayalım.Biz şimdi bile fazlasıyla hatalıyız.Ama benim yaşam felsefemde bir çeşit hata yoktur.Bir sürü çeşit hata vardır.Ve benim istediğim hata yapmamak değil doğru hatalar yapmakır.Ama çocuklarımız saçmasapan hatalar yapıyor.Gereksiz hata yapıyorlar.Yaptıkları hatalar kendilerini geliştirmiyor.Bu hata konusunu başka bir yazıda tekrar anlatmaya çalışabilirim.
Konumuz çocukların neden verimli çocukluk yaşayamaması.Çoğunun çocukluktan hiç çıkarım yapamaması.Cevap çok basit...İLHAM bulamamaları.Çocuklarımızın örnek alacak,etkilenecek kişiler bulamaması.Bunun bir insan olmasına gerek yok.Çocuğa motivasyon sağlayacak şeyler olmaması.Örnek vereyim,eğer ben küçükken ingilizcesi iyi olan birini görsem ve ondan etkilensem,ona özenseydim şimdi çoktan advanced seviyede olurdum.Ya da ingilizce dizi veya film izleseydim o da bana ilham verirdi.
İşte çocukların büyük işler yapabilmesi için küçük yaştan itibaren yönlendirilmesi gerekir.Bunu siz zorla yapamazsınız.Siz sadece aktivasyon enerjisini sağlarsınız.Gerisini o zaten halledecektir.Örnekle devam edelim :Atatürk neden asker oldu?Çünkü çocukken üniformalı askerler gördü ve etkilendi.Ve sonrasını biliyorsunuz işte.Bunun Ataürk'ün ebeveynleriyle alakası yok.Bunu sadece örnek verdim.İşte çocuklarımızın önünde güzel örnekler olursa onları kimse tutamaz.Tsubasayla büyüyen japon milli takımı 2012 Olimpiyatlarında çok güzel oynadılar.Disney'in çizgi filmleri hep etkileyici.Mesela 6 Big Heros da robotikle uğraşan çocuğu kahraman yapmışlardı.Ben çizgi filmi izlerken büyük olsam da etkilenmiştim.Disney işini biliyor.
Yazı biraz uzadı.Bence içinde değerli fikirler var ama üslubu sade olmadı.Yazının tamamı okunursa bir şeyler çıkarılabilir bence.
Yorumlar
Yorum Gönder