Selam hiç kimse ya da her kimse.Moralim çok bozuk şu an.Neden moralim bozuk?Moralimin bozulması tek basamakta gerçekleşmiyor.O yüzden ana sebebini bilmiyorum.Ama tetikleyen ilk faktörü görebiliyorum.Ama o da değişkenlik gösteriyor hep.Çoğu zaman canımın çok az bile sıkılmasına sebep olacak şeyler ilk basamakta oluyor.Çığ gibi kısa zamanda büyüyerek içime oturuyor.
Evet,moralim çok bozuk.Şu klavyenin çok kötü olmasından diğer daireden gelen müzik sesine kadar her şey sinirimi bozuyor.Motivasyon dipleri görüyor.Nefret sendromu gibi de değil farkına vararak geçiremiyorum.Daha ağır bir durum.
Hayat amacımı sorguluyorum şu an.Olmak istediğim yeri ve bulunduğum yeri.Elde edeceklerimi ve kaybedeceklerimi.Hikayemin önemini,kimi etkileyeceğini.Sonları düşünüyorum.Sona erecek eyleri düşünüyorum.Kendimle bitmek bilmez çatışmalarım...Olmasını istediğim şeyleri mi düşünmeliyim.Yoksa daha gerçekçi mi olmalıyım.İnanmak istediklerime mi inanayım yoksa inanmaktan vaz mı geçeyim.
Düşünmenin paranoyak seviyede olduğunu düşünüyorum kendimde.Düşünmekten hayatı kaçırıyorum.Şimdiki zamana odaklanamıyorum.Kendimi sorgulama da paranoyak bir seviyede de olabilirim.Kendimi çok sıkıştırıyorum.Hiç bir hareketimin doğru olduğundan emin değilim.Göreceli mallık hep kafamda.Bana başka insanlar mal gelirken benim de başkalarının gözünde mal olduğumu düşünüyorum.Bilmediklerim ve asla bilemeyeceklerimin sınırsız uçları...Beynimde arka planda açık olduğu için beynim bazen çalışmayı durduruyor.Yanıt vermiyor.Her şeyden sıkılıyorum.Ve ve ve saçma paranoyası...Zaman paranyasıyla beraber..Zamanımı boşa geçirdiğim düşüncesini aklımdan atamıyorum.Aynı zamanda ne yaparsam yapayım saçma bir şey yaptığımı düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.Bazen iyilikleri bile saçma buluyorum(enayi gibi hissediyorum.)Bu anlattıklarım belki tek çatıda toplanabilir.Hepsinin çıkışı aynı olabilir ama evrilmiş halleri bunlar.Daha bunlardan çok var.Mesela bir de olasılık paranoyam var.Onda da başıma gelen kötü bir olayda tersini düşünüyorum ve aslında tersinin de çok iyi olmadığını düşünmeye başlıyorum.
Peki bunların benim üzerimdeki etkisi ne?Demiştim zaten hayatı kaçırmış gibi hissedebiliyorum.Girişimciliğimi törpülüyor.Bazen hayatta yapmadığım şeylere şaşıranlar oluyor belki de budur sebebi.Hissizlik ve hiç bir şey yapmayı istememek.Mücadele ruhu ve kazanma hırsının yok oluşu.Sosyal ilişkilerde zayıflık.Kısacası çok etkiliyor yaşamımı.Yine şunu da belirtiyim bunun sadece ben de olduğundan emin değilim belki herkesde aynı şeyler oluyordur.(Sıradanlık paranoyası-bunu başka bir yazıda detaylı anlatmak istiyorum-)
Neyse yazdım rahatladım biraz.O zaman kendine iyi bak hiç kimse ya da her kimse..
Evet,moralim çok bozuk.Şu klavyenin çok kötü olmasından diğer daireden gelen müzik sesine kadar her şey sinirimi bozuyor.Motivasyon dipleri görüyor.Nefret sendromu gibi de değil farkına vararak geçiremiyorum.Daha ağır bir durum.
Hayat amacımı sorguluyorum şu an.Olmak istediğim yeri ve bulunduğum yeri.Elde edeceklerimi ve kaybedeceklerimi.Hikayemin önemini,kimi etkileyeceğini.Sonları düşünüyorum.Sona erecek eyleri düşünüyorum.Kendimle bitmek bilmez çatışmalarım...Olmasını istediğim şeyleri mi düşünmeliyim.Yoksa daha gerçekçi mi olmalıyım.İnanmak istediklerime mi inanayım yoksa inanmaktan vaz mı geçeyim.
Düşünmenin paranoyak seviyede olduğunu düşünüyorum kendimde.Düşünmekten hayatı kaçırıyorum.Şimdiki zamana odaklanamıyorum.Kendimi sorgulama da paranoyak bir seviyede de olabilirim.Kendimi çok sıkıştırıyorum.Hiç bir hareketimin doğru olduğundan emin değilim.Göreceli mallık hep kafamda.Bana başka insanlar mal gelirken benim de başkalarının gözünde mal olduğumu düşünüyorum.Bilmediklerim ve asla bilemeyeceklerimin sınırsız uçları...Beynimde arka planda açık olduğu için beynim bazen çalışmayı durduruyor.Yanıt vermiyor.Her şeyden sıkılıyorum.Ve ve ve saçma paranoyası...Zaman paranyasıyla beraber..Zamanımı boşa geçirdiğim düşüncesini aklımdan atamıyorum.Aynı zamanda ne yaparsam yapayım saçma bir şey yaptığımı düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.Bazen iyilikleri bile saçma buluyorum(enayi gibi hissediyorum.)Bu anlattıklarım belki tek çatıda toplanabilir.Hepsinin çıkışı aynı olabilir ama evrilmiş halleri bunlar.Daha bunlardan çok var.Mesela bir de olasılık paranoyam var.Onda da başıma gelen kötü bir olayda tersini düşünüyorum ve aslında tersinin de çok iyi olmadığını düşünmeye başlıyorum.
Peki bunların benim üzerimdeki etkisi ne?Demiştim zaten hayatı kaçırmış gibi hissedebiliyorum.Girişimciliğimi törpülüyor.Bazen hayatta yapmadığım şeylere şaşıranlar oluyor belki de budur sebebi.Hissizlik ve hiç bir şey yapmayı istememek.Mücadele ruhu ve kazanma hırsının yok oluşu.Sosyal ilişkilerde zayıflık.Kısacası çok etkiliyor yaşamımı.Yine şunu da belirtiyim bunun sadece ben de olduğundan emin değilim belki herkesde aynı şeyler oluyordur.(Sıradanlık paranoyası-bunu başka bir yazıda detaylı anlatmak istiyorum-)
Neyse yazdım rahatladım biraz.O zaman kendine iyi bak hiç kimse ya da her kimse..
Yorumlar
Yorum Gönder