Ana içeriğe atla

BUMİN KAĞAN ÖLÜYOR

Selam zor günlerimi kustuğum torba.İğrenç kokuyorsun öncelikle.Bugün önemli bir gün.Bugün max. derecede sıkılmış,bezmiş,yorulmuş,amaçsız,üzgün,umutsuz hatta inançsız hissediyorum.Tercih dönemindeyiz.Beni istemediğim bir insan yapacak.Hayattan beklentilerim doğrultusunda değil iş garantisi,prestij,para için bana tıp okutup doktor etmek istiyorlar.Buraya yazıyorum doktor olursam şu hayatta mutlu olmam imkansız.Diğer türlü de fazla beklentim yok.Ailem zaten bana güvenmiyor.Sıkıldım.Bıraksam burada olmaz mı?Hayat oyunundan çıksam.En kötü duraklatsam.Bir insan için en kötü durum hiç bir olasılıktan beklentin olmadığı durumdur.Şimdiki vaziyetim öyle benim.İstediğim bölümleri yazsam tek başımayım,onların istediğini yazsam hiçlik.Dayanımıyorum ya ruhum acıyor.Dünya çok sert bir yer.Kötülüklerle dolu.Keşke daha kısa yoldan feda edebilsem kendimi.Yaşantıma değer şeylere.Daha çok küfür,daha az kontrol,daha çok acı,daha az his.Nasıl daha az yaşarıma çabalıyorum artık.Bunun için olabildiğince uyumalıyım.Daha az anı,daha az kural,daha az düşünme.Daha az insan.Şunu kesin söyleyeyim intihar eden insanları anlıyorum.İslam gibi bir inancım olmasa intihar etmeyi isterdim.Her taraf saçmalık.Bugün Di.nin hesabını kontrol ettim hala acı veriyor.Sevdiğim bir insanın günahkar olmasını yediremiyorum.O da daha çok sikti iflahımı.Başlıkta dediğim gibi bumin ölüyor.Çünkü onun düşünceleri,umutları,hayalleri ve idealleri ölüyor..
Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

19'da HAYAT AMACI

Merhaba dostum.Uzun zaman oldu.Başka kimseyi bulamadım konuşacak.Ondan yüzsüzce tekrar yanındayım.Bu yazıda genelde yaptığım gibi hayat nasıl gidiyor ondan bahsedeceğim.Dertlerimi yazacağım ki onları gözümde büyütmeyeyim. Yazıyı kimsenin okumayacağnı beklediğim için yazı düzenine önem vermeyeceğim.Sırasıyla kafamda olan ve beni karamsarlığa iten şeyleri yazacağım önem sırası olmadan. 1-Okul sınavı(hayvan gibi konu var) şu anlık en büyük derdim değil ama bununla uğraşmak canımı sıkıyor. 2-Tatmi edici olmayan sosyal çevre(samimiyetsiz arkadaş ortamı+olmayan sevgili)bu da beni yalnızlığa itiyor.Bu yüzden duygusal bunalımlar geçiriyorum. 3-Dine bağlı olmayan yaşam(büyük günahlar işlemememe rağmen ruhumu çöertiyor) 4-Hayat amacını oturtamamak(neden yaşadığına emin olamamak)bu da motivasyonsuzluğu doğuruyor. 5-Sürekli akla gelen ölüm düşüncesi 6-Ailemin düzensizliği . . bu uzar da sanırım.Zaman sanki hiç bir şeye yetmiyor.Hayal kırıklılklarından nefret ediyorum.En çok da hayal kırı...
2 yorum
Devamı

STOLKUN SAÇMA SAPAN KADINLAR GÜNÜ VİDEOSU

Merhaba, aslında yeni yazımda başka bir konudan önceki yazdığım yazının devamı şeklinde olacak bir yazı yazmayı planlıyordum.Amma ve lakin ki bugün başka bir konudan bahsetmek istiyorum. Bu yazıyı yazmaya başladığım tarih 8 mart.Yani kadınlar günü. Bugün sosyal medyada gördüğüm  kadınları övüp övüp bitiremeyen abaza erkek tayfaya kendini bir bok sanan kaşar kadınların davranışlarına şahit olmakla geçirdim.Videolar,fotoğraflar gördüm ve biraz ayar oldum bu konuya. Öncelikle bugün en sinir olduğum video Stolk'un hazırlamış olduğu ve Ezgi Mola'nın sunmuş olduğu aptal 8 mart kadınlar günü videosuydu.Videonun içeriğinde sadece kadınların erkekleri her koşulda "sikebileceği" ve kadınların erkeklerden daha üstün bir organizma olduğunu anlatıyorlar.Kadınlar daha çok yaşarmış,daha az hasta olurmuş,daha dayanıklıymış vs. Vay be demek kadınlar erkeklerden üstünmüş(!).Be amına koduğum üstünlüğü sen hayatta kalmayla mı ölçüyon??Daha uzun yaşayan daha mı üstün?Yok çocuk yaşta k...
Yorum Gönder
Devamı

KARMAŞIK RUH HALİM

Selam yaşlı ,yani bana göre yaşlı.Ve tahminimce daha mutsuz.Yaş ilerlememle mutsuzluğum arasında aritmetik oran var.Bak yalan söylemiyorum geometrik değil.Yani bir anda hayattan soğumadım.Yavaş yavaş oldu.Ama bir eşik değeri vardı onu da geçtim sanki.Umut eşiği.Belirli umutlarını yitirene kadar hala mutlu hissedebiliyorsun.Gün be gün azalıyor umutlar yerini gerçeklere bırakıyor.Umutlar dediğim aslında hayaller işte.Ben büyüdükçe hayallerim değişti.Eskiden hayallerim küçüktü.Biraz büyünyünce onlar da büyüdü.Biraz daha büyüdüm sanki onları tanımıyorum.Belki o hayaller aynı kaldı ama ona bakan gözler değişti.Belki eskiden sadece o hayallere bakan ben gitti ve yerine o hayallerinin içine gizlenmiş hayalleri görmeye başlayan ben geldi. Bununla alakalı geçen gecenin birinde düşünsel şeyler yaşadım.Yatağıma uzandım ve evimizin tavanına doğru baktım.Kendimi yine tv dizi ve filmlerindeki yalnız siyah karaktere benzettim.(Bu kendimi filmin baş rol oyuncusu gibi hissetmem çok oluyor.Son derec...
Yorum Gönder
Devamı