Ana içeriğe atla

TEKRARDAN YERE DÜŞÜŞ

Hiç eliniz yandı mı sizin?Elinizin yandınığını önce görürsünüz.Ve "sıçtım" dersiniz.Milisaniyeler sonra acılar beyninize 10 kişi kalmış takım bulmuş gibi saldırmaya başlar.Acıyı hissedersiniz.Ben o milisaniyelerin saatlere dönüştüğü psikolojik yanmalardan bahsediyorum.İlk öğrendiğinizde bön bön baktığınız sonralarda ise içinizi aralıksızın yakan gerçekler.Evet gerçekler.Peki gerçekdışılara ne denir?Yalan mı hayal mi?Yalanı hayalden ayıran nedir?Bilmiyorum.

Gerçeklerin amına koyayım.

Bugün boktan bir gün.Elimde hiçbir şey yokmuş gibi hissediyorum tekrardan.Boşluğun dayanılmaz acısı.Bununla alakalı yazmıştım sanırım.Bugün 13 ağustos ve  ben tekrar karanlıklardayım.Beklentim sıfır.Hayal kırıklığı yüz.Hayal kırıklığı benim için iktidar kaybetmeyen akp gibi.Lan yeter amk artık bir şey de beklediğimden daha iyi olsun.
Belki ileride hayatın boktanlıkları diye bir kitap yazabilirim.Son derece karamsar olur.Başlığı da küfürlü olursa kimse okumaz.
Beklentimi karşılamayan şeyler:
-Başarı ve olmak istediğim kendim olmak
-Birine hissedilen temiz hisler ve sevgililikler
-Dinler ve dindar insanlar
-İyi insanlar
-Zenginlik
-Büyümek
-Aile
-Beklenti duymak
Şu anda kendimi müziğe boğmuş durumdayım.Ve en sevmediğim kelime olan "zor" aklıma geliyor.Nefret etmek yoruyor.Ama sevmeye değer ve tutmaya güvenebileceğimiz şey nedir?Aklımı kaybetmek istemiyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

19'da HAYAT AMACI

Merhaba dostum.Uzun zaman oldu.Başka kimseyi bulamadım konuşacak.Ondan yüzsüzce tekrar yanındayım.Bu yazıda genelde yaptığım gibi hayat nasıl gidiyor ondan bahsedeceğim.Dertlerimi yazacağım ki onları gözümde büyütmeyeyim. Yazıyı kimsenin okumayacağnı beklediğim için yazı düzenine önem vermeyeceğim.Sırasıyla kafamda olan ve beni karamsarlığa iten şeyleri yazacağım önem sırası olmadan. 1-Okul sınavı(hayvan gibi konu var) şu anlık en büyük derdim değil ama bununla uğraşmak canımı sıkıyor. 2-Tatmi edici olmayan sosyal çevre(samimiyetsiz arkadaş ortamı+olmayan sevgili)bu da beni yalnızlığa itiyor.Bu yüzden duygusal bunalımlar geçiriyorum. 3-Dine bağlı olmayan yaşam(büyük günahlar işlemememe rağmen ruhumu çöertiyor) 4-Hayat amacını oturtamamak(neden yaşadığına emin olamamak)bu da motivasyonsuzluğu doğuruyor. 5-Sürekli akla gelen ölüm düşüncesi 6-Ailemin düzensizliği . . bu uzar da sanırım.Zaman sanki hiç bir şeye yetmiyor.Hayal kırıklılklarından nefret ediyorum.En çok da hayal kırı...
2 yorum
Devamı

STOLKUN SAÇMA SAPAN KADINLAR GÜNÜ VİDEOSU

Merhaba, aslında yeni yazımda başka bir konudan önceki yazdığım yazının devamı şeklinde olacak bir yazı yazmayı planlıyordum.Amma ve lakin ki bugün başka bir konudan bahsetmek istiyorum. Bu yazıyı yazmaya başladığım tarih 8 mart.Yani kadınlar günü. Bugün sosyal medyada gördüğüm  kadınları övüp övüp bitiremeyen abaza erkek tayfaya kendini bir bok sanan kaşar kadınların davranışlarına şahit olmakla geçirdim.Videolar,fotoğraflar gördüm ve biraz ayar oldum bu konuya. Öncelikle bugün en sinir olduğum video Stolk'un hazırlamış olduğu ve Ezgi Mola'nın sunmuş olduğu aptal 8 mart kadınlar günü videosuydu.Videonun içeriğinde sadece kadınların erkekleri her koşulda "sikebileceği" ve kadınların erkeklerden daha üstün bir organizma olduğunu anlatıyorlar.Kadınlar daha çok yaşarmış,daha az hasta olurmuş,daha dayanıklıymış vs. Vay be demek kadınlar erkeklerden üstünmüş(!).Be amına koduğum üstünlüğü sen hayatta kalmayla mı ölçüyon??Daha uzun yaşayan daha mı üstün?Yok çocuk yaşta k...
Yorum Gönder
Devamı

KARMAŞIK RUH HALİM

Selam yaşlı ,yani bana göre yaşlı.Ve tahminimce daha mutsuz.Yaş ilerlememle mutsuzluğum arasında aritmetik oran var.Bak yalan söylemiyorum geometrik değil.Yani bir anda hayattan soğumadım.Yavaş yavaş oldu.Ama bir eşik değeri vardı onu da geçtim sanki.Umut eşiği.Belirli umutlarını yitirene kadar hala mutlu hissedebiliyorsun.Gün be gün azalıyor umutlar yerini gerçeklere bırakıyor.Umutlar dediğim aslında hayaller işte.Ben büyüdükçe hayallerim değişti.Eskiden hayallerim küçüktü.Biraz büyünyünce onlar da büyüdü.Biraz daha büyüdüm sanki onları tanımıyorum.Belki o hayaller aynı kaldı ama ona bakan gözler değişti.Belki eskiden sadece o hayallere bakan ben gitti ve yerine o hayallerinin içine gizlenmiş hayalleri görmeye başlayan ben geldi. Bununla alakalı geçen gecenin birinde düşünsel şeyler yaşadım.Yatağıma uzandım ve evimizin tavanına doğru baktım.Kendimi yine tv dizi ve filmlerindeki yalnız siyah karaktere benzettim.(Bu kendimi filmin baş rol oyuncusu gibi hissetmem çok oluyor.Son derec...
Yorum Gönder
Devamı